ถ้าจะพูดถึงนักเขียนที่มีผลงานนิยายรักโรแมนติกดราม่า นามปากกา

"พิณณ์อวี" ก็ไม่เคยทำให้นักอ่านทั้งหลายที่ชื่นชอบนิยายรัก

สะเทือนอารมณ์ต้องผิดหวัง  ผลงานที่ผ่านๆ มาของเธอ ไม่ว่าจะเป็น

ใต้เงาหัวใจ กลับคืนสู่ใจ ปราการรักแห่งผืนทราย และรอยรักทะเลลวง

สามารถการันตีได้เป็นอย่างดีถึงฝีมือการเขียนแนวโรแมนติกดราม่า

วันนี้เราจะพาคุณไปทำความรู้จักกับตัวตนของพิณณ์อวีนักเขียน

คุณภาพอีกคนหนึ่งของ 1168 กันค่ะ

นามปากกา พิณณ์อวี มีที่มายังไงคะ

เรื่องของนามปากกานี้ มีที่มาจากว่า อยากได้นามปากกาภาษาไทยค่ะ

แล้วก็ชอบตัว V เลยอยากให้มีคำว่า V อยู่ในชื่อด้วย เปิดดูไปมา

ชื่อที่เพราะๆ ก็มีนักเขียนคนอื่นหยิบยืมไปใช้เยอะแล้ว จะให้ซ้ำกัน

ก็ไม่ดีแน่ๆ เลยคิดว่า จะสร้างคำขึ้นมาเองดีกว่า คิดไปคิดมา คำว่า

'พิณณ์อวี'  ก็เพราะดี เวลาเขียนคำนี้จะนึกถึง กาน้ำ เหมือนกาวิเศษ

ของอาละดินทุกทีไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แล้วก็ไม่รู้ว่าคนอ่านที่เหลือ

จะคิดเหมือนกันด้วยหรือเปล่านะคะ

เส้นทางนักเขียนของพิณณ์อวีเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่

เรื่องนี้ไม่ค่อยมีใครถามเลยค่ะ...รู้สึกว่ามันยาวมาก จริงๆ แล้วเริ่ม

เขียนตั้งแต่ตอนมัธยมต้น คือถ้าย้อนกลับไปจริงๆ ก็คือเพราะว่า

แม่เป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก ตอนเด็กๆ ประถมเนี่ย ก็ไปร้าน

เช่าหนังสือกับแม่ตลอด ก็จะแบ่งกันเช่า ของแม่ กับของลูก ลูกจะอ่าน

การ์ตูน โดเรม่อน ส่วนแม่จะอ่านนิยายค่ะ วันหนึ่งเกิดไปหยิบนิยาย

ของแม่มาอ่านแล้วติดใจ เลยไปขอเช่าที่ร้านบ้าง จำได้เลยว่าวันนั้น

คนที่ร้านบอกว่า “ทำไมไม่เช่าการ์ตูน นี่มันนิยายผู้ใหญ่จะอ่านได้

เหรอ?” ตอนนั้นอยู่ประถมถ้าจำไม่ผิดก็สักปอสองปอสาม เรื่องแรก

ที่อ่านเลยคือเรื่อง นาคี...บอกเจ้าของร้านไปว่าไม่เป็นไร จะอ่าน

แล้วหลังจากนั้นก็เลยเช่ามาอ่านครั้งละเล่มสองเล่มโดยตลอด

พออ่านนานไปเริ่มอยากเขียนเองบ้าง วันหนึ่งรวบรวมความกล้า

เขียนใส่สมุด ได้พล็อตกระท่อนกระแท่นแล้วก็เลยปิดพับไป จน

กระทั่งวันหนึ่งเพื่อนส่งนิยายในอินเตอร์เน็ตมาให้อ่านจากเว็บไซต์

ของพี่จูน เลยติดใจพัฒนาจากคนอ่านกลายเป็นคนเขียน จนติดลม

มากระทั่งทุกวันนี้ค่ะ ได้ตีพิมพ์เรื่องสั้น เรื่องยาวมาเรื่อยๆ ก็ต้อง

ขอบคุณทางสำนักพิมพ์ด้วยที่รับมาตีพิมพ์ให้ ทำให้ได้มีโอกาส

ออกมานอกอินเตอร์เน็ตเป็นเล่มจริง

ทำไมถึงชอบเขียนแนวโรแมนติก ดรามาล่ะคะ

ตอบตามตรงก็คือ เพราะว่าชอบแนวนี้ ทำให้อยากเขียนแนวนี้

ปกติเวลาอ่านหนังสือนิยายจะชอบแนวโรแมนติกดราม่าเป็นพิเศษ

น่ะค่ะ ก็เลยอยากเขียนเองบ้าง...ไม่รู้จะบอกยังไงดี...เขียนแนว

การเขียนแนวโรแมนติกดราม่าทำให้ต้องศึกษาจิตใจของตัวละคร

อย่างละเอียดด้วย จะมีความสุขเวลาที่ได้เขียนพฤติกรรม

ที่หลากหลายของตัวละครแต่ละตัว ยิ่งยากก็จะยิ่งมีความสุข

ถ้าทำได้สำเร็จ จริงๆ นะ

คิดว่าตัวเองเป็นคนโรแมนติกมั้ย แล้วตัวตนจริงๆ ของพิณณ์อวีเป็นคนยังไงคะ

เอ่อ...เอาจริงๆ ก็ไม่ทราบเหมือนกัน ไม่เคยมีใครบอกเลยว่า

เป็นคนโรแมนติก ก็เลยไม่รู้ว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้เรียกว่า

โรแมนติกได้หรือเปล่า ที่จริงแล้วออกจะเป็นคนแข็งๆ มากกว่า

นะคะ ขี้อายเล็กน้อย แต่เพื่อนบอกว่าเป็นคนติงต๊องนะ อาจจะ

ไม่อ่อนโยนหรือว่าละเอียดอ่อนมากเหมือนกับคนอื่น แต่นะ

...เราเป็นเรานี่แหละคงจะดีที่สุดแล้ว

ชอบผลงานของตัวเองเล่มไหนที่สุด และเพราะอะไรคะ

ชอบเรื่องกลับคืนสู่ใจค่ะ ชอบที่เรื่องนี้บุคลิกของนางเอกและพระเอก

ค่อนข้างจะต้องอาศัยความละเอียดอ่อนในการสร้างขึ้นมา แล้วก็

บังคับให้เรื่องลื่นไหลไป ... คือมันอาจจะไม่เพอเฟ็คในสายตาของ

คนอื่น แต่ก็คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนยากที่สุดในบรรดาเรื่อง

ที่เคยเขียนมา แล้วก็ดีใจด้วยค่ะที่เขียนได้จนจบ เรื่องนี้ตอนเขียน

อ่านหนังสือหลายเล่ม จนแทบจะทำโรงแรมเป็นเลยทีเดียวค่ะ

รู้สึกว่าจะเป็นเรื่องที่ตอนเขียนอารมณ์ลื่นไหลที่สุดด้วย

(เรียกว่าอินมากนั่นเอง)

มาพูดถึงผลงานเล่มใหม่ล่าสุดของพิณณ์อวีกันดีกว่า "หนี้รักพรางใจ"

ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าเป็นแนวถนัดของพิณณ์อวีแน่ๆ คิดว่าเรื่องนี้แตกต่าง

จากเรื่องที่ผ่านๆ มายังไงบ้างคะ

หนี้รักพรางใจ ถ้าถามว่าแตกต่างจากเรื่องอื่นไหม จริงๆ คิดว่าเรื่องนี้

ก็ไม่ได้ต่างจากเรื่องอื่นมากนะคะ ตอนที่เริ่มเขียนมีแนวคิดถึงพล็อต

นิยายมาตรฐานทั่วไปค่ะ ทะเลาะกัน แล้วดีกัน แต่ทุกครั้งที่เขียน

จะถามตัวเองด้วยว่า เรื่องเรามีอะไรต่างไปจากเรื่องก่อนหน้า

หรือเรื่องมาตรฐานอื่นๆ แต่อันนี้บอกไม่ได้ ต้องไปอ่านเอง

เอาเป็นว่า หลายครั้งที่เขียนเรื่องจะชอบเอาพล็อตมาตรฐานมา

ดัดแปลงเล็กน้อยให้บิดไปจากเดิม (อาจจะเพราะว่าเวลาอ่านนิยาย

แล้วชอบถามตัวเองด้วยว่า ทำไมไม่ทำแบบนี้นะ ฯลฯ) เรื่องนี้จริงๆ

แล้วมีไอดอลในการเขียนด้วยนะคะ คือคนที่ทำงานได้เก่งอย่าง

นางเอกในเรื่องนี้เนี่ย มีตัวตนจริงแล้วก็อายุน้อยกว่านางเอกเกือบ

สิบปี ตอนที่ได้รู้จักเขาเนี่ย ทึ่งมาก ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้เลยขอ

เอามาเขียนสักหน่อย

เคยเจออุปสรรคในการเขียนบ้างรึป่าวคะ แล้วมีวิธีจัดการยังไง

เคยมีค่ะ เขียนไม่ออกเป็นเรื่องธรรมชาติของนักเขียนจริงๆ นะ

เวลาที่เขียนไม่ออกส่วนใหญ่ก็จะหยุดทำแล้วก็ไปนั่งเล่นทำอย่างอื่น

สักพัก หรือไม่ก็ฟังเพลงค่ะ เพราะว่าบางครั้งเพลงก็ทำให้อารมณ์ดีขึ้น

(จริงๆ นะ) แต่ตอนนี้ปัญหาใหญ่คือเรื่องของเวลามากกว่า เพราะว่า

ทำงานหนักแล้วเวลาก็หายากมาก อยากเขียนเรื่องอีกแต่ก็ลำบาก

เพราะว่าทำงานจนเครียด หมดอารมณ์เขียนไปหลายครั้งเหมือนกัน

แต่ยังไงก็จะพยายามค่ะ เพราะว่าการเขียนคือการพักผ่อนอย่างหนึ่ง

เวลาที่ได้เขียนเรื่องจะรู้สึกว่าตัวเองมีความสุข โดยเฉพาะเวลาที่

เขียนสำเร็จนี่จะภูมิใจและมีความสุขมากจริงๆ

ตอนนี้วางพล็อตเรื่องเล่มถัดไปไว้บ้างรึยังเอ่ย ยังเป็นแนวโรแมนติก

ดราม่าอยู่รึป่าวคะ

อยากเขียนแนวโรแมนติกคอมมาดี้บ้างค่ะ แต่คิดว่าคงต้องใช้อารมณ์

อย่างมากในการเขียน ก็เลยหวั่นๆ ย้อนมาดูแล้วคิดว่าตัวเองไม่ค่อย

ได้เขียนแนวโรแมนติกคอมมาดี้เลย อยากลองเขียนดูบ้าง  ถือว่าเติม

น้ำตาลให้กับชีวิต (เป็นโสดมานาน) ตอนนี้คิดพล็อตคร่าวๆ ไว้ในใจ

ไม่แน่ใจว่า จะได้มีโอกาสเขียนเมื่อไหร่แต่ก็คิดว่าคงจะเป็นเร็วๆ นี้ค่ะ

สุดท้ายเนื่องในโอกาสเดือนแห่งความรัก ช่วยฝากอะไรถึงแฟนหน่อยสิคะ

ขอฝากเป็นกลอนของเชคสเปียร์ไว้แล้วกันว่า "Rose…In the other

name would smell as sweet" ความรักไม่ว่าจะเรียกว่าอะไรก็ทำให้

เกิดความสุขใจได้เหมือนเช่นกันค่ะ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับเดือน

แห่งความรักนะคะ

ดูรายละเอียดเรื่อง 'หนี้รักพรางใจ' ได้ ที่นี่ ค่ะ